Jechałem na warsztat dla mężczyzn z absolutną pewnością dokonania istotnej zmiany w sobie. Kolejnego bardzo ważnego etapu transformacji na ścieżce mojego rozwoju. Byłem całkowicie przekonany, że spotka mnie tam coś niezwykłego, choć nie miałem pojęcia co to będzie. Czułem się w pełni na to gotowy.

Bardzo szybko doświadczyłem tego, że każdy z ponad 30 uczestników był zupełnie inny ale wszyscy mieliśmy podobne doświadczenia, problemy, które na nas oddziaływały w życiu. I to samo ich źródło – poczucie oddzielenia od naszej męskości.

Zacząłem przeglądać się w lustrach innych mężczyzn i zdałem sobie sprawę z mojego braku otwartości, dystansu jaki stwarzam sam sobie w stosunku do innych, obawą związaną z kontaktem z innymi mężczyznami i brakiem spontaniczności w wyrażaniu siebie. To bardzo niezwykłe jak wiele może nam pokazać inny mężczyzna, to wszystko co w nas rezonuje, na co należy zwrócić uwagę w pracy ze sobą.

Stało się dla mnie zupełnie jasne jak wielką iluzją był ten dystans. Kolejne ćwiczenia w tym intensywnym lecz wspaniałym scenariuszu zajęć powodowały zbliżenie do innych uczestników, którzy tak jak ja podążali drogą w kierunku poznania prawdziwego siebie jako mężczyzny żyjącego tu i teraz.

Wszystkie elementy warsztatu były doskonale skomponowane przygotowując nas krok po kroku do wspaniałego zakończenia. Poczułem głęboką równość i jedność z każdym z innych mężczyzn oraz wszystkimi naraz. Odczuwana w grupie energia była niezwykła i bardzo silna. Mimo upływu dni cały czas czuję ją w sobie, choć nie jest to tak intensywne. Uświadomiłem sobie własną siłę i wielką pewność siebie. To było jak brakujące ogniwo, jak połączenie dawno przerwanych przewodów zasilających mocą, jakiej ogromnie potrzebowałem.

Byłem z siebie niezwykle dumny i poczułem szacunek do tego co zrobiłem. Przywróciłem porządek rzeczy, połączyłem przerwane ogniwa łańcucha męskości w moim rodzie. Zrozumiałem tym samym jaki był sens pracy genealogicznej jaką przeprowadziłem kilka lat temu.

Podczas medytacji porannej przedostatniego dnia zobaczyłem to bardzo wyraźnie. Miałem obraz samego siebie siedzącego w pozycji medytacyjnej. Następnie ujrzałem jak przyszedł do mnie mój ojciec, młody i radosny, usiadł za mną i położył swoją prawą rękę na moim ramieniu. Potem pojawił się jego ojciec i położył rękę na jego ramieniu i dalej kolejni przodkowie. Przyszedł mój syn i usiadł przede mną a także pojawiły się inne nienarodzone istoty w świetlistych postaciach przed nami. W każdym z nas aktywny był męski żywioł – ogień. Kiedy byliśmy już wszyscy od tyło do przodu przepłynął bardzo silny strumień energii. Zostaliśmy połączeni.

Na koniec warsztatów przeżyłem coś co było kwintesencją tych wszystkich wspólnych dni a we mnie ostatecznie otworzyły się drzwi z napisem „otwartość”. W porannych ćwiczeniach oddechowych doświadczyłem niezwykłego połączenia z innymi osobami, z którymi pracowałem. Kiedy krążyła silna acz niezwykle subtelna energia miałem głęboki kontakt z duszą drugiej osoby. Odczuwana pełnia połączenia z innym człowiekiem a tym samym kontakt z całym sobą, z całą Pełnią Istoty, którą jestem. Wszystkich części mnie. Nie byłem swoim ciałem, nie byłem nawet swoją duszą ale kimś więcej, wszystkim naraz. Ta Pełnia rozpływała się i sięgała ponad pomieszczenie, w którym byliśmy. To było nadzwyczajne tak bardzo, że znalazłem się w stanie energetycznego orgazmu. Jestem bardzo wdzięczny Tomowi, że zainspirował mnie do podzielenia się swoimi odczuciami na forum uczestników warsztatu. To było kropka nad i mojego otwarcia na siebie i wszystkich.

Jestem głęboko przekonany, że wszyscy powinniśmy ponownie się spotkać i robić to regularnie. Tego brakuje w naszej kulturze, która tak bardzo oderwana jest od korzeni. Tylko w ten sposób możemy podtrzymywać stan bycia w męskiej energii i wzmacniania tego, czego doświadczyliśmy. Możemy wymieniać się doświadczeniami i wzajemnie inspirować się do dalszego rozwoju.

Każdemu mężczyźnie jakiego znam polecam ten warsztat jako ważny krok do odnalezienia odpowiedzi na pytanie kim naprawdę jestem? Jako krok do odczuwania Jedności z samym sobą i wszystkim co Jest w najlepszy możliwy sposób. Jestem pewien, że to kluczowy punkt zwrotny w  życiu.

Życzę Wszystkim Wspaniałej Podróży

Robert Trzebiński

„Tysiące świec może być rozpalone od pojedynczej świecy i życie jej nie będzie krótsze. Szczęście nigdy nie staje się pomniejszone, kiedy jest współdzielone”.

Budda

Od dłuższego czasu rozwijam swoją kobiecość, ale od momentu powrotu Sebastiana z męskiej inicjacji mój rozwój nabrał zawrotnego tempa! Mam wrażenie, że to nie tygodnie, ale miesiące upłynęły od tego warsztatu ..

Zmiany dostrzegam w wielu dziedzinach – w jego wyglądzie, zachowaniu, w moim postrzeganiu Sebastiana, a najbardziej rzeczywiście w seksie … i są to  absolutnie najlepsze i najwieksze zmiany, jakie w tej dziedzinie kiedykolwiek doświadczyłam! No ale po kolei

Jeśli chodzi o wygląd, to Sebastian wydaje mi się większy, taki pełniejszy, np. zawsze podziwiałam jego szeroką klatę, ale teraz wprost powala mnie na kolana!  :) Co do zachowania, to to, co uderza mnie najbardziej, to jego głęboki wewnętrzny spokój, ale jednocześnie ukryta siła. Patrzę na niego i wiem, że ten facet ma takie pokłady wewnętrznej mocy, że nikt mu nie podskoczy … He he, nawet mi się zrymowało Seba zawsze był zen – na zewnątrz. Ale ten jego nowy spokój jest innej jakości. Ma w sobie jakaś głębie, dojrzałość i mądrość … Patrzę na niego inaczej. Czuję respekt i podziw …

A seks … napisze krótko, choć mogłabym stworzyć na ten temat cały poemat – Sebastian uczynił ze mnie świadomą kobietę …  Wybaczcie Panowie,  z poszanowania naszej intymności więcej w tej wiadomości na ten temat nie będzie …

Jednocześnie, a pewnie i w konsekwencji, obserwuje, jak sama szybko i mocno się zmieniam …  Pozwalam sobie na subtelność, delikatność, zwiewność, ckliwość, receptywność … na wszystko to, co kobiece, a co wcześniej odrzucałam, bo wydawało mi się słabe i nudne … Teraz dopiero odkrywam, jakie to fajne … Jak fajnie jest pozwolić sobie na bycie kobietą Jak fajnie jest włożyć długa spódnicę, zrzucić niewygodne szpilki, zetrzeć sztuczny makijaż, przestać uwodzić, i po prostu być … sobą … a to jest największy afrodyzjak …

Innymi słowy  staję się kobietą w związku. Zostawiając mężczyźnie to, co męskie. Jaka to ulga nie musiec być facetem w związku, uff!

Jest jeszcze coś . Sebastian sprawia, że czuję się jak Królowa. W każdym jego geście – kiedy otwiera mi drzwi, podaje rękę przy wysiadaniu z samochodu, przynosi herbatę do wanny i wiele innych takich „drobnych” czynności – jest tyle miłości, szacunku i jakiejś takiej wzniosłości. Naprawdę czuje się wtedy, jakbym była królową.  Teraz już też wiem, że mogę się tak czuć dlatego, że pozwalam Sebastianowi się tak traktować … I nie ma to nic wspólnego z byciem księżniczką wynoszoną na piedestał. Wprost przeciwnie – czuję się zaszczycona, że to właśnie TEN Mężczyzna przez duże „M” tak dostojnie mnie traktuje … I przyjmuję.

Kasia

Też chce napisać Wam parę słów, szczególnie że to był bardzo ważny warsztat dla Tomasza i dla mnie.

Tomek jest wspaniałym mężczyzna, a to że zdecydował sie na wyjazd do Kawkowa, potwierdziło tylko moje postrzeganie go jako odważnego i nieustraszonego a jednocześnie pokornego i otwartego na nowe obszary samego siebie, a to się niezmiernie rzadko zdarza..

Po warsztacie, zauważyłam że, Tomek sie wysubtelnił, ma łagodniejsze rysy, odczuwam też więcej kobiecej energii, w jego zachowaniu. Zawsze był czuły, ale teraz obieram jeszcze więcej miłych gestów każdego dnia. Tomasz jest niesamowicie uwrażliwiony na mnie, czuje kiedy ja chcę coś powiedzieć czy zapytać. Zaskakuje mnie tym że, tak szybko odgaduje moje intencje, jakby czytał mi w myślach…??

Panowie nie wiem czy wiecie że, Tomasz zaczął naukę gry na skrzypcach!! Zainspirował też swojego syna i uczą się razem, czyż to nie wspaniałe!!

Sex zawsze mieliśmy genialny, teraz zmienił się poziom energetyczny, jest bardziej skierowana do wewnątrz. Mam długie orgazmy… i wspaniały humor następnego dnia. Otwieram oczy i widzę cudny szelmowski uśmiech na twarzy Tomka i miłość w jego oczach.

No i jeszcze się pochwalę troszkę… a w zasadzie Tomaszka )
Tomek zaskakuje mnie każdego dnia, kiedy wracam z pracy, on robi dla nas kolację zapala świece w domu. Drobi mi mięso, żeby mi było łatwiej jeść… (mam apartat na zębach a nie 80 lat, to była jedyna korekta Tomka w tym tekście..:-)))
Co rano budzi mnie zapach kawy w łóżku i pięknie przygotowane śniadanie na stole, kanapki do pracy!! (już nie według pięciu ale siedmiu przemian..:-)))
Od niedawna mieszkamy razem i w domu w magiczny sposób naprawiły się i działają wszystkie gniazdka, lampki, żarówki etc.. Facet złota rączka!

To cudowne poczucie że, mój Mężczyzna tak o mnie dba. Dba o Nasz dom. Czuję się wyjątkowo.
Czuję się jak kobieta, kobieta wyjątkowa )
Tak jak Kasia, potwierdzam że bycie facetem w związku to strasznie ciężka „praca”.

Dziś powiedziałam mu że, zakochuje się w nim coraz bardziej, bo tak się właśnie dzieje. Poznaje Tomka na coraz głębszych pokładach, fascynuje mnie i coraz bardziej mi się podoba, podoba jako mężczyzna, partner, człowiek, dusza.

Jestem bardzo dumna z mojego MĘŻCZYZNY, czuję że, odnalazłam swoją drugą połówkę, chodź podobno jesteśmy całością, to w tym przypadku bardziej czuję, że raczej jesteśmy jednością.

Panowie oby więcej takich fajnych „warsztatów” w Naszym życiu czego Wam i Nam życzę z całego serca.

R.